سازهای کوبهای یا ساز کوبه یا پِرکاشن به سازهایی گفته میشود که از طریق ضربه، تکان، سایش، خراش یا هر عمل دیگری که منجر به نوسان شود، تولید صدا کنند. وظیفهٔ اصلی سازهای کوبهای معمولاً اجرای ضرب آهنگ (ریتم) در متن آهنگ است، ولی توانایی اجرای ملودی را هم دارند. تاریخچهٔ سازهای کوبهای به هزاران سال پیش برمیگردد. این سازها احتمالاً پس از صدای انسانی قدیمیترین نوع سازها هستند. سازهای کوبهای را عموماً میتوان به دو دستهٔ سازهای کوبهای با کوک معیّن مثل زیلوفن و سازهای کوبهای با کوک نامعین مثل انواع طبل تقسیم کرد.
ما به شما آموزش می دهیم که چطور با این ساز بنوازید.
انواع سازهای کوبهای
- زنگ (زنگوله) – بلز – تومبا – طبله – دهل – تنبک ( تمبک ) – تشمال – دمام – دف – داربوکا – ناغارا – دایره زنگی – طبل – سنج ( سیمبال ) – مثلث ( تری آنگل ) – تیمپانی – زیلوفن – ماریمبا – چِلِستا – گلوکن اشپیل – ویبرافون – ماراکا – قاشقک – کاستانِت – تام-تام – گنگ – درام – اودو ( کوزه ) – کاخُن – هنگ – درای ( جرس ) – پنداریک – طاس – ضرب زورخانه – بندیر
حتی از دست دادن یک روز تمرین کافیست که تغییری در نوازندگی و پیشرفت شما حاصل شود.